Płynna lewotyroksyna – nowa postać leku na tarczycę

Lewotyroksyna (lewotyroksyna sodowa, LT4) od lat pozostaje podstawą leczenia niedoczynności tarczycy. Jest to hormon syntetyczny, stosowany jako monoterapia substytucyjna u pacjentów z niedoborem hormonów tarczycy. Do niedawna standardem były głównie tabletki, jednak obecnie coraz większe znaczenie zyskuje płynna postać doustna lewotyroksyny, uznawana za nowy i obiecujący kierunek terapii.

Lewotyroksyna – czym jest i jak działa?

Lewotyroksyna sodowa to syntetyczny odpowiednik tyroksyny (T4), naturalnie produkowanej przez tarczycę. Po podaniu doustnym jest przekształcana w aktywną trijodotyroninę (T3), która reguluje metabolizm, pracę układu nerwowego, serca oraz gospodarkę energetyczną organizmu. Preparaty zawierające lewotyroksynę należą do leków na receptę i wymagają regularnej kontroli laboratoryjnej, głównie stężenia TSH.

Treści na stronie jakwyleczyc.com służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.

Płynna lewotyroksyna – na czym polega różnica?

Tradycyjne tabletki lewotyroksyny muszą najpierw ulec rozpadowi w przewodzie pokarmowym, co może wpływać na zmienność wchłaniania. Płynna lewotyroksyna występuje w postaci gotowego roztworu, co eliminuje etap rozpuszczania tabletki i poprawia biodostępność leku.

Dostępne formulacje obejmują:

• roztwory lewotyroksyny w glicerolu i wodzie oczyszczonej,
  
• nowoczesne preparaty bez alkoholu, przeznaczone do bezpośredniego podania doustnego.
  

Tirosint SOL – nowy lek na niedoczynność tarczycy

Jednym z najnowszych preparatów jest Tirosint SOL, który uzyskał zatwierdzenie FDA w 2017 roku. Jest to płynna postać lewotyroksyny sodowej, pozbawiona alkoholu, co zwiększa jej bezpieczeństwo i tolerancję. Tirosint i jego płynna wersja są postrzegane jako szczególnie korzystne u pacjentów wymagających stabilnej i przewidywalnej terapii hormonalnej.

Skuteczność płynnej lewotyroksyny – co mówią badania?

Badania kliniczne i przeglądy literatury medycznej w tym opinie ekspertów publikowane na National Library of Medicine wskazują, że płynna lewotyroksyna może zapewniać:

• lepszą kontrolę stężenia TSH w porównaniu z tabletkami,
  
• bardziej stabilną farmakokinetykę,
  
• rzadszą konieczność modyfikacji dawki.
  

Szczególne korzyści obserwowano u pacjentów z zaburzeniami wchłaniania, np. w przebiegu chorób przewodu pokarmowego, po operacjach bariatrycznych lub przy jednoczesnym stosowaniu leków interferujących z wchłanianiem. 

Poprawę kontroli hormonalnej odnotowano również u pacjentów bez jawnych problemów z absorpcją, po przejściu z tabletek na płynną postać doustną w tej samej dawce.

Dla kogo płynna postać doustna może być szczególnie korzystna?

Zastosowanie płynnej lewotyroksyny znajduje uzasadnienie m.in. u:

• pacjentów z trudnościami w połykaniu,
  
• osób żywionych przez sondę dojelitową,
  
• pacjentów w stanie krytycznym,
  
• kobiet w ciąży i osób starszych, wymagających stabilnej terapii,
  
• pacjentów, u których mimo leczenia tabletkami trudno jest osiągnąć docelowe TSH.
  

Badania wykazały również, że płynna lewotyroksyna może być skuteczna niezależnie od tego, czy jest przyjmowana przed, czy w trakcie posiłku, co stanowi istotną różnicę w porównaniu z klasycznymi tabletkami. 

Ma to szczególne znaczenie dla pacjentów, którzy mieli trudności z zachowaniem ścisłych zasad przyjmowania tradycyjnych preparatów lewotyroksyny. W praktyce klinicznej coraz częściej porównuje się skuteczność i tolerancję różnych postaci leku, w tym tabletek takich jak Letrox czy Euthyrox, z nowoczesnymi formulacjami płynnymi.

Bezpieczeństwo stosowania płynnej lewotyroksyny

Dostępne dane potwierdzają wysokie bezpieczeństwo płynnej lewotyroksyny w większości populacji. Należy jednak zachować szczególną ostrożność u noworodków, u których częściej obserwowano supresję TSH, co podkreśla konieczność indywidualnego dostosowania dawki i ścisłego monitorowania leczenia.

Kiedy endokrynolog zapisze płynną lekowotyroksynę?  

O wyborze postaci leku decyduje lekarz, który bierze pod uwagę stan kliniczny pacjenta, wyniki badań oraz ewentualne problemy z wchłanianiem lub tolerancją preparatu. Lewotyroksyna w płynnej postaci doustnej, w tym Tirosint SOL jest coraz szerzej stosowaną opcję leczenia niedoczynności tarczycy. Lepsza biodostępność, stabilniejsza kontrola hormonalna oraz łatwiejsze stosowanie sprawiają, że jest to rozwiązanie szczególnie obiecujące – nie tylko u pacjentów z zaburzeniami wchłaniania, ale również w standardowej terapii substytucyjnej. Jak każdy lek na receptę, wymaga jednak prowadzenia leczenia pod kontrolą endokrynologai regularnej oceny parametrów hormonalnych.