Rak prostaty – objawy i ocena złośliwości nowotworu w skali Gleasona

Rak prostaty

Kiedy Marek skończył 52 lata, zaczął zwracać większą uwagę na swoje zdrowie. Nie dlatego, że coś go bolało — raczej dlatego, że kilku jego znajomych odezwało się po dłuższej przerwie z mniej optymistycznymi wiadomościami. Jeden miał problemy z prostatą, drugi przechodził diagnostykę z powodu podwyższonego PSA. Marek, choć czuł się dobrze, zaczął się zastanawiać, czy on sam nie przegapia czegoś ważnego.

Rak prostaty (rak gruczołu krokowego) to najczęstszy nowotwór złośliwy u mężczyzn w Polsce. Wielu mężczyzn — podobnych do Marka, aktywnych, pracujących, niemających większych dolegliwości — dowiaduje się o nim przypadkiem. Choroba rozwija się powoli, często latami nie dając żadnych sygnałów. I to właśnie sprawia, że profilaktyka jest bardzo ważna.

Skala Gleasona – jak ocenia się złośliwość raka prostaty?

Kiedy Marek pierwszy raz usłyszał od lekarza o „skali Gleasona”, nie brzmiało to dla niego jak coś, co mogłoby dotyczyć zwykłego faceta. A jednak.
 

Po rutynowym badaniu PSA wynik okazał się nieco podwyższony. Lekarz uspokoił, że to jeszcze niczego nie przesądza, ale zaproponował dalszą diagnostykę. Właśnie wtedy Marek po raz pierwszy zetknął się z pojęciem, które często decyduje o całym planie leczenia — skala Gleasona.

System opracowany przez Gleasona dokonuje oceny wyglądu komórek nowotworowych pobranych podczas biopsji prostaty. Patomorfolog przygląda się im pod mikroskopem i ocenia, jak bardzo przypominają zdrowe tkanki.

Wynik mieści się w przedziale:

  • 6 lub mniej – nowotwór o niskiej złośliwości, wolno rosnący, często wymagający jedynie obserwacji.
  • 7 – nowotwór o umiarkowanej agresywności.
  • 8–10 – rak prostaty o wysokim stopniu złośliwości, mogący rozwijać się szybko i dawać przerzuty.

Marek powiedział później, że dopiero kiedy lekarz narysował mu na kartce, jak wygląda ta skala, zrozumiał, że wczesne badania to nie biurokracja — to realna szansa, aby „złapać chorobę za jaja”, zanim stanie się agresywna.

Kogo dotyczy rak prostaty?

Marek należy do grupy największego ryzyka — mężczyzn po 50. roku życia. Statystyki są jednoznaczne: ryzyko zachorowania rośnie z wiekiem, a największy odsetek przypadków diagnozuje się po 65. roku życia.

Inne czynniki ryzyka nowotworu gruczołu krokowego:

  • historia zachorowań w rodzinie (ojciec, brat),
  • nadwaga i brak ruchu,
  • dieta oparta na czerwonym mięsie i tłuszczach zwierzęcych,
  • ekspozycja na niektóre substancje chemiczne,
  • pochodzenie etniczne (mężczyźni rasy czarnej chorują częściej i ciężej).

Kiedy lekarz opowiadał o tym Markowi, ten uświadomił sobie, że choć nie może zmienić wieku ani genów, to na styl życia ma realny wpływ.

Jakie daje rak prostaty objawy?

Marek nie miał żadnych objawów. I to właśnie najbardziej go zaskoczyło — bo większość mężczyzn wyobraża sobie, że choroba nowotworowa daje o sobie znać. 

Rak prostaty jednak często przez lata nie daje żadnych sygnałów. Kiedy symptomy się pojawiają, mogą obejmować:

  • problemy z oddawaniem moczu,
  • częste wizyty w toalecie w nocy,
  • ból lub pieczenie podczas mikcji,
  • krew w moczu lub nasieniu,
  • ból w okolicy miednicy lub w dole pleców.

Wiele z tych objawów pasuje także do łagodnego przerostu prostaty, co powoduje, że mężczyźni bagatelizują problem. Marek – z typowym męskim myśleniem „nic mi nie jest, samo przejdzie” – pewnie zrobiłby tak samo, gdyby nie rutynowe badanie.

Przeczytaj: Strategie leczenia choroby nowotworowej

Diagnostyka i leczenie raka gruczołu krokowego

Badania, które pomogły wyjaśnić sytuację Marka, są standardem diagnostycznym:

  • oznaczenie PSA we krwi,
  • badanie per rectum,
  • rezonans magnetyczny prostaty,
  • biopsja gruczołu krokowego.

Leczenie dobiera się do stadium choroby i wyniku Gleasona. Terapia może obejmować:

  • prostatektomia (usunięcie prostaty),
  • radioterapia,
  • hormonoterapia,
  • w zaawansowanych przypadkach także chemioterapia lub leczenie celowane.

Najważniejsze jest to, że wczesny rak prostaty — taki, jak wykrywa się podczas regularnych badań — daje bardzo duże szanse na pełne wyleczenie.

Profilaktyka i kontrola

Marek dziś powtarza swoim kolegom jedno zdanie: „gdybym nie zrobił PSA z ciekawości, nie wiedziałbym nic do dziś”. 

Profilaktyka obejmuje badania, zmianę stylu odżywiania i ruch: 

  • regularne badania PSA po 50. roku życia,
  • wcześniejsze badania u mężczyzn z obciążonym wywiadem rodzinnym,
  • aktywność fizyczna,
  • zdrowa dieta,
  • utrzymanie prawidłowej masy ciała,
  • ograniczenie alkoholu i rezygnacja z palenia.

Wczesne wykrycie raka prostaty niemal zawsze oznacza znacznie lepsze rokowania — a czasem możliwość jedynie obserwacji zamiast intensywnego leczenia.

Strona jakwyleczyc.com publikuje ten artykuł wyłącznie w celach informacyjnych. Aby uzyskać poradę medyczną lub diagnozę, skonsultuj się ze specjalistą

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Przewijanie do góry